Een urn is de bewaarplaats voor de as van een overledene na de crematie – en tegelijk vaak een tastbaar aandenken dat jaren meegaat. Er is meer keus dan de klassieke vaas: van keramische en houten urnen tot biologisch afbreekbare urnen voor begraven, mini-urnen waarin meerdere nabestaanden elk een klein deel van de as bewaren, en assieraden. Praktisch om te weten: na de crematie bewaart het crematorium de as eerst één maand (de wettelijke bewaartermijn), daarna beslis je in alle rust – een urn hoeft er dus niet al vóór de uitvaart te zijn. Deze gids zet de soorten, formaten en regels op een rij.
Welke soorten urnen zijn er?
De klassieke bewaar-urn voor thuis of het columbarium is er in keramiek, metaal, glas, hout en natuursteen – in stijlen van traditioneel tot modern beeldobject. Kies je voor begraven van de as, dan zijn er biologisch afbreekbare urnen van bijvoorbeeld zand, zout of plantaardig materiaal, die in de bodem vergaan; sommige groeien zelfs uit tot een boom via een zaadje in de urn. Voor verstrooien bestaat de strooikoker, die het verstrooien makkelijker en waardiger maakt. En wie de as wil verdelen kiest mini-urnen of kleine urnen – bijvoorbeeld één voor elk kind – of een assieraad: een hanger of ring met een minuscule hoeveelheid as. Ook voor een huisdier bestaan passende urnen in kleinere maten.
Welk formaat urn heb je nodig?
De as van een volwassene heeft doorgaans een volume van ruwweg drie tot vier liter – een standaard urn voor volwassenen is daarop berekend. Op de productpagina van een urn staat de inhoud in liters; vraag het crematorium bij twijfel naar het asvolume. Kies je voor verdelen over mini-urnen, dan hoeft niet alle as verdeeld te worden: veel families combineren één grotere urn met enkele kleine aandenkens. De ashouder waarin het crematorium de as meegeeft, kan overigens meestal rechtstreeks in of om de gekozen urn – overzetten hoeft niet altijd.
Wat mag je met een urn – en waar mag hij staan?
Voor thuis bewaren van een urn is geen vergunning of toestemming nodig: de urn mag gewoon op de schoorsteenmantel, in een kast of in de tuin staan. Wil je de urn een vaste plek buitenshuis geven, dan kan dat in een urnenmuur (columbarium), een urnengraf of een urnentuin bij een crematorium of begraafplaats – daarvoor gelden de tarieven en termijnen van die locatie. Begraven van een (afbreekbare) urn kan op een begraafplaats of, met toestemming van de grondeigenaar, op eigen grond. En kies je later alsnog voor verstrooien, dan gelden de regels uit onze gids over as verstrooien. Er is geen termijn waarbinnen je moet beslissen – de as mag zo lang thuis blijven als jullie willen.
Veelgestelde vragen over urnen
Mag je een urn zomaar thuis bewaren?
Ja. Na de wettelijke bewaartermijn van een maand bij het crematorium krijg je de as mee en mag de urn thuis staan – zonder vergunning.
Moet de urn er al vóór de crematie zijn?
Nee. Het crematorium bewaart de as de eerste maand. Daarna kun je in alle rust een urn kiezen.
Kan de as over meerdere personen verdeeld worden?
Ja – met mini-urnen of assieraden kan elk gezinslid een deel bewaren. Het crematorium of de uitvaartondernemer helpt bij het verdelen.
Wat doe je met de urn als je verhuist of hem niet meer wilt bewaren?
Je kunt de as alsnog laten bijzetten, begraven of verstrooien. Neem contact op met een crematorium of begraafplaats voor de mogelijkheden.
Wil je hulp bij het praktische na een overlijden? Maak een Solace Care-account aan of lees meer gidsen.
